El G-20, autoproclamado como gobierno del mundo para salvar al sistema capitalista, carece de cualquier legitimidad ante la población, puesto que sus decisiones son antidemocráticas, ya que, esos 20 países ricos y poderosos, se autoerigen en salvadores de los cientos de países dependientes de sus economías, de sus políticas, de sus sistemas financieros, de su militarismo e imponen sus decisiones y reparten el dinero de forma colonial.
Las cumbres habidas hasta el momento, sólo contienen “discursos” vacíos ya que sigue el incremento de las desigualdades, la pobreza y la injusticia a niveles planetarios.
De los 17 billones de euros invertidos en la “refundación” del sistema financiero y en reflotar a las grandes multinacionales, sólo unos 24.000 millones de euros han llegado a los países “dependientes”, empobrecidos. La población mundial pobre ha superado los 1.000 millones, aumentando en más de 100 millones de personas desde el comienzo de la “crisis de la economía capitalista”. Las emisiones de CO2 se han incrementado, incumpliendo abiertamente el protocolo de Kyoto y profundizando en la carrera suicida de destrucción del planeta.
Las medidas adoptadas (estímulos fiscales, en el mayor movimiento planetario de intervención estatal con fondos públicos jamás conocido), sólo han servido para un sistema financiero privado, criminal, pero de su regulación y transparencia nada se sabe y nada se espera. Las cifras del paro son espectaculares : en EEUU, se ha alcanzado los 14,5 Millones de personas paradas, de las cuales la mitad, es decir 7,4 millones han perdido sus empleos en los dos años de gran recesión. La Unión Europea 27 se desangra en empleos, alcanzando una tasa media del 9,2% de paro, lo cual significa que cerca de 20 millones de personas carecen de rentas salariales. Y el empobrecimiento, llega a golpear a países como Argentina, donde el fantasma del hambre, se vuelve a materializar en el 24% de la población.
Esta crisis no solo nos empobrece materialmente, a la vez que ensancha el mapa del dolor y la desesperación, sino que, al ser una crisis sin capacidad de respuestas sociales, sin millones de desfavorecidos, ninguneados y explotados, diciendo BASTA, también nos empobrece y denigra como personas y como clase trabajadora, al no poder expresar nuestra oposición, nuestro rechazo a sus políticas, a sus decisiones, a sus modelos criminales.
Desde CGT insistimos a la sociedad y a las organizaciones alternativas transformadoras : son tiempos de movilización, de tomar la calle, de tomar las riendas de las actuaciones en nuestras propias manos, de no delegar en gobiernos, políticos e instituciones. Son tiempos de lucha por un mundo que merece una oportunidad de construirlo de otra manera.
Secretariado Permanente CGT
La G-20, memproklamita mondregistaro por savi la kapitalisman sistemon, malhavas kiujn ajn legitimecon antaŭ la popolo, ĉar iliaj decidoj estas kontraŭdemokratiaj, ĉar tiuj ĉi 20 riĉaj kaj povohavaj landoj memstarigas kiel savantojn de centoj el landoj, kiuj dependas el iliaj ekonomioj, el iliaj politikoj, el iliaj financaj sistemoj, el ilia militistemo, kaj ili trudas siajn decidojn kaj disdonas la monon kolonie.
La ĝisnunaj pintoj enhavas nur malplenajn paroladojn, ĉar daŭriĝas la pliigo el la malegalecoj, la malriĉo kaj la maljusto je planedaj niveloj.
El la 17 bilionoj da eŭroj investitaj je la "refondo" de la financa sistemo kaj reflosigi la grandajn multnaciajn entreprenojn nur 24.000 milionoj atingis la malriĉigitajn, "dependajn" landojn. La tutmonda malriĉa loĝantaro superis la 1.000 milionojn, pligrandiĝante per pli ol 100 milionoj da personoj ekde la komenco de la "krizo de la kapitalisma ekonomio". La elsendaĵoj de CO2 kreskis, per malferma malplenumo de la Kiota Protokolo kaj per gravigo la memmortigan kurson de planeda detruo.
La alprenitaj mezuroj (fiskaj stimuligoj, per la plej granda planeda movo neniam konata de ŝtata interveno per publika mono), servis nur por krima, privata financa sistemo, sed pri ĝia reguligo kaj travidebleco oni scias nenion kaj nenion atendas. La senlaborulaj kvantoj estas spektaklaj : ĉe Usono ili atingis la 14,5 milionojn da senlaboruloj, la duono el kiuj, tio estas, 7,4 milionoj, perdis iliajn laborpostenojn dum la du jaroj de granda recesio. La Eŭropa 27-Unio sensangigas je laborpostenoj atingante averaĝan senlaborecan indicon el 9,2%, kio signifas, ke ĉ. 20 milionoj da personoj malhavas salajrajn rentojn. Kaj la malriĉiĝo atingas frapi landojn kiel Argentinon, kie la fantomo de la malsato denove materiiĝas je 24% el la loĝantaro.
Tiu krizo malriĉigas nin ne nur materie ampleksigante samtempe la kampon de la doloro kaj la malespero, sed, ĉar ĝi estas krizo sen socia respondokapablo, sen milionoj da senfavorigitoj, flankenigitoj kaj ekspluatadoj, kiuj diru SUFIĈE, ĝi malriĉigas kaj malhonoras nin kiel personojn kaj kiel laboristan klason, ĉar ni ne povas esprimi nian kontraŭstaron, nian rifuzon al iliaj politikoj, al iliaj decidoj, al iliaj krimaj modeloj.
La ĜKL-CGT insistas al la socio kaj al la alternativaj transformaj organizoj : tiuj ĉi estas tempo por mobiliziĝi, por preni la straton, por preni la rimenojn de la agado per niaj propraj manoj, por ne plu delegi al registaroj, politikistoj kaj institucioj. Tiu ĉi estas tempo por lukti pro mondo, kiu meritas ŝancon esti konstruata alie.
Madrido, la 22an de setembro de la 2009a
Permanenta Sekretararo de la Konfederacia Komitato
Ĝenerala Konfederacio de la Laboro
Más información:
