KAOSENLARED.NET
PRINCIPAL
Colaborador@s de Kaos en la Red >>
Más leídas
Más comentadas
Terrassa i Comarca
Països Catalans
Euskal Herria
Extremadura
Madrid
Estado Español
América Latina
 -Bolivia
 -Chile
 -Colombia
 -Cuba
 -México
  |-Guerrero
  |-México DF
  |-Oaxaca
  |-Yucatán
 -Panamá
 -Venezuela
Internacional
Agenda
Análisis de la Comunicación
Antifascismo
Antiglobalización
Consumo Responsable
Ciencia y Tecnología
Cultura
Derechos Humanos
Ecología
Educación
Guerra / Criminalización / Represión
Heterodoxias
Humor anticapitalista
Inmigración
Izquierda a debate
Laboral / Economía
Memoria histórica
Mujer
Opinión
Radios Libres
Rel. Internacionales / Geopolítica
Solidaridad
Tercera República
Canales RSS
 
El Juego de la Memoria Histórica
 
Kaos en la Red en apoyo a la Plataforma Refinería NO


Nosotr@s, Historia y Principios

Buscador
Hemeroteca
Enlázanos

Colabora económicamente con Kaos en la Red
Contactar

Acceso
Usuarios
Registrados >>>

Antifascismo - Estado Español - Memoria histórica - Opinión - Tercera República versión imprimir Enviar esta noticia a un amig@ Convertir a PDF Noticia Anterior Noticia Siguiente
Carta abierta de Jaume d'Urgell al príncipe Felipe en su cuarenta cumpleaños
Algunos periódicos publican hoy una carta de felicitación enviada por el presidente del gobierno, José Luis Rodríguez Zapatero, al hijo mayor del cómplice y sucesor de Franco: Felipe Borbón, un militar igual que su padre, pretende acceder a la Jefatura del Estado sin concurrir a elecciones. Jaume d'Urgell ha decidido secundar la iniciativa del presidente, casi con las mismas palabras.
Kaos Madrid (Para Kaos en la Red) [27.01.2008 03:38] - 1083 lecturas - 10 comentarios


Felipe,

¿Qué se le puede desear al hijo del cómplice de un dictador que se asoma a los cuarenta años? Que tenga un poco de respeto democrático, naturalmente, como a cualquier otro autócrata armado. Eso es lo primero. En un país donde no se puede elegir al Jefe de Estado, los dictadores militares –asesinos o no–, son, ante todo: insolentes que viven del trabajo ajeno.

Tú, como tu padre, que siempre ha llevado a gala el despilfarro a costa de nuestro esfuerzo, me permitirás antes que nada, que ignore expresamente el protocolo con el que los de tu estirpe tratan de evadir la ignominia que les rodea, para expresarte mi deseo de que restituyas cuanto antes todo lo que nos habéis quitado y te pongas a trabajar, que ya empiezas a tener edad.

Al escribirte hoy, estoy felicitando a toda una generación, Felipe, la generación anterior a la mía, una generación de gente extraordinariamente formada, que sin embargo, no sabe lo que es elegir a un presidente y que nunca sintió extrañeza de emplear esa palabra, "presidente", para llamar a lo que en realidad, es un primer ministro, o un jefe de gabinete, pero no un auténtico presidente, porque en el 97% de los países presentes en la Asamblea General de las Naciones Unidas, los presidentes de verdad poseen funciones que aquí usurpa tu padre, por ejemplo: el mando supremo de las Fuerzas Armadas (CE de 1978, Art. 62.h).

La mayoría de los jóvenes de hoy no tiene ni un recuerdo de aquel día en que tu padre, en nuestras Cortes, rodeado de obispos y militares como él, juró fidelidad a las leyes franquistas, accediendo así a la última voluntad del anciano genocida y obteniendo esa ostentosa y extemporánea corona, que jamás será tan bella como una urna de metacrilato, repleta de sobres de papel, depositados sin miedo, ni límites, ni engaños.

La democracia que los amigos de tu padre lograron destruir, no tuvo nada que ver con el régimen que hoy vivimos, ni con la República que tenemos por delante. Esta generación, sobrelleva un país privatizado y neoliberal. Producto, como bien sabes, de siete décadas de gobernar de espaldas a la ciudadanía, pervirtiendo por completo nuestro derecho a participar en los asuntos públicos. Esta prepotencia forma parte del estilo ético de tu familia: una infamia labrada a través de siglos de miedo, sangre, desvergüenza, impunidad y un desmedido afán por el dinero tomado a los demás.

La mayoría de los españoles creció padeciendo un engaño masivo que se iba asentando, al abrigo del ruido de sables, la desinformación y unas leyes que causan sonrojo entre los juristas de otros países. Tú y yo, al igual que muchos otros compatriotas a la fuerza, nos hicimos adultos en una sociedad que, después de siete décadas de contemplar como un militar manosea su más Alta Magistratura, empieza a estar más que harta de todo.

Hemos madurado en un país que se avergüenza de sí mismo, que se ha acostumbrado a omitir su nombre y sus símbolos, llenos por siempre de ignominia y sectarismo, después de que se los apropiara el ex jefe de tu padre. Y ahora tú, al revés de los demás ciudadanos, pretendes disfrutar de un poder que no te corresponde.

Hasta ahora, has gozado sin trabajar, de caprichos que a los demás, trabajando, les están vedados. Tú, supuesto máximo exponente de lo público, no has dudado en optar por la sanidad privada siempre que te ha hecho falta, y lo has hecho, por supuesto, como siempre haces, con nuestro dinero.

Pero esta sociedad, que acumula setenta años consecutivos de opresión, está empezando a tomar conciencia de su potencial, de la fuerza de una población de 45 millones de ciudadanos, que son eso: ciudadanos, no súbditos, y lo sabemos, a tu pesar, cada vez somos más, quienes somos concientes de nuestra ciudadanía. Sabemos que este potencial puede y debe convertirse en una verdadera democracia, para poner el Estado al servicio de quienes, por culpa de sujetos como tú, sufren la cara amarga de la avaricia ilimitada. Es el esfuerzo conjunto de la ciudadanía lo que puede determinar, modificar y mejorar el destino de un país.

Tu padre siempre ha sido un soldado franquista, y por eso quienes compartían sus formas y objetivos creían que su hijo podía haber tenido el mismo destino… de no ser por la eclosión del espíritu crítico en pro de la Tercera República.

Juan Carlos acaba de cumplir setenta años… tantos como tiempo hace que nuestro país de países dejó de ser una democracia, para convertirse en esto que ahora es, de la mano de monstruos terroristas, que vestían igual que vosotros y tenían igual respeto por nuestro anhelo de votar en libertad, sin trampa ni Borbón.

Supongo que, para los que son como vosotros, esa es la verdadera medida del éxito: llegar a viejo después una vida entera de lujo, pompa y boato, sin haber trabajado ni un solo día. Gozando siempre a costa de obligar a todos a profesar un credo absurdo: el de la monarquía, o el arte del despotismo y la usurpación de lo público y ajeno, a través de las armas y leyes que avergüenzan al Derecho.

Feliz aniversario, Capeto. Hazme caso: saca tus manos de nuestros asuntos públicos. No sé qué tendrá la corona, que sea capaz de haceros perder la cabeza.

¡Salud y República!



Artículos de Jaume d'Urgell en Kaos en la Red >>

Más información en Kaos en la Red:
Antifascismo
Estado Español
Memoria histórica
Opinión
Tercera República


Artículos Relacionados:

Estado Español - Memoria histórica - Opinión - Tercera República
Carta abierta de Zapatero al príncipe Felipe en su cuarenta cumpleaños
Algunos periódicos publican hoy esta carta de felicitación enviada por el presidente del gobierno, José Luis Rodríguez Zapatero, al hijo mayor del cómplice y sucesor de Franco, Felipe Borbón, un militar igual que su padre, que, como es sabido, pretende acceder a la Jefatura del Estado sin concurrir a elecciones.
Kaos Madrid (Para Kaos en la Red) [27.01.2008 03:29]



[ARAGONÉS] Carta ubierta d’un republicano enta o príncipe Felipe en o suyo cuarenta cabo d’año

Aquí se fa serbir a parola “presidén” ta clamar a lo que en reyalidat ye un primer menistro u un chefe de gabinete, no un autentico presidén, porque en o 97% d’os países preseas en a ONU os presidens fan as funzions que aquí furta tu pai.

Felipe, ¿Qué se le puede deseyar a o fillo d’o complize d’un dictador que se asoma a las cuaranta añadas? Que tienga un poquet de rispeto democratico, prou que sí, como a cualsiquier atro autócrata armau. Ixo ye lo primer. En un país an que no se puede trigar a o Chefe d’Estau, os dictadors melitars- asesins u no-, son, debán de tot: insolens que biben d’o treballo alleno.

Tu, como tu pai, que siempre ha lebau a gala o malfurriar a costa d’o nuestro esfuerzo, me dixarás antis de cosa, que no faiga caso d’o protocolo con os d’a tuya estirpe tratan d’ebadir a ignominia que les rodia, ta dizir-te o mío deseyo de que restituyas de camín tot lo que nos ez sacau y te metas a treballar que ya prenzipias a tener edat.

Al escribir-te güe, soi felizitando a toda una chenerazión, Felipe, a chenerazión anterior a la mía, una chenerazión de chen formadas asabelo de bien, que manimenos, no sabe lo que ye eslechir a un presidén y que nunca no sintió rareza de fer serbir ixa parola, “presidén”, ta clamar a lo que en reyalidat ye un primer menistro u chefe de gabinete, pero no pas un presidén de berdat, porque en o 97% d’os países preseas en l’Asambleya Cheneral d’as Nazions Unidas os presidens de berdat poseyen funzions que aquí usurpa tu pai. Por exemplo, a o mando d’as Fuerzas Armadas (CE, art. 62. h).

A mayoría d’os chobens de güe no tiene nian un recosiro d’aquel diya en que tu pai, en as Cortes espanyolas, rodiau de bispes y melitars como él, churó fidelidat a las leis franquistas, aczedendo asinas a la zaguera boluntat d’o biello chenozida y obteniendo ixa corona, que nunca no será tan polida como una urna de metacrilato, plena de sobres de paper, depositaus sin medrana, ni mugas, ni engaños. A democrazia que os amigos de tu pai logrón destruyir no tenié cosa que bier con o rechinen que güe bibimos, ni con a republica que bi ha por debán. Ista chenerazión, sobreleba un Estau pribatizau y neoliberal. Producto de siete decadas de gobernar d’espaldas a la ziudadanía, sacando-nos o nuestro dreito a partizipar en os asuntos publicos. Ista prepotenzia ye parti de l’estilo etico d’a tuya familia: una mentira labrada a trabéis de sieglos de medrana, sangre, impunidat y una angluzia por os diners d’o demás.

A mayoría d’os que han naxiu en iste Estau padezión un engaño masibo que se iba posando, a o cubillar de sables, desinformazión y leis que acusan sonrollo entre churistas d’atros países. Tu y yo, lo mesmo que atros compatriotas a la fuerza, no faziemos adultos en una soziedat que, dimpués de siete decadas de contemplar como un melitar soba a suya más altera machistratura, prenzipia a estar farta de tot. Emos madurau en un país que s’abergüeña de si mesmo, que se i ha feito a amagar o suyo nombre y os suyos símbolos, plenos por siempre de sectarismo, dimpués de que se los apropiase o ex chefe de tu pai. Y agora tu, de rebés que a resta de ziudadanos, yes mirando-te de enfuelgar-te con un poder que no te perteneix.

Dica agora, te ha feito goyo de no treballar, de tener caprichos que a resta, treballando, les yeran biedaus. Tu, supuesto maximo exponén d’a sanidat publica, no has dudau en trigar a sanidat pribada siempre que te ha abiu a menester, prou que con os nuestros diners.

Pero ista soziedat, que acumula setenta añadas consecutibas d’opresión, ye empezipiando a prener conzienzia d’o suyo potenzial, d’a fuerza d’una población de 45 millons de ziudadans, que son ixo: ziudadans, no subditos, y lo sabemos. Cada begada en somos más. Sabemos que iste potenzial puede y be de tornar-se en una berdadera democrazia, ta meter o Estau a o serbizio de qui, sufren a tuya abarizia.

Tu pai siempre ha estau un solau franquista, y por ixo qui compartiban as suyas trazas y ochetibos creyeran que o suyo fillo podeba tener o mesmo festín… de no estar por a eclosión d’un esprito critico en pro d’a Republica.

Suposo que, ta os que son como busatros, ixa ye a berdadera mida de l’éxito: plegar a biello dimpués d’una bida plena de luxo sin aber treballau garra diya.

Buen cabo d’año, Capeto. Fe-me caso: quita as tuyas mans de os nuestros asuntos publicos. No se que tendrá a corona que siga capaz de fer-tos perder o tozuelo. ¡Salut y Republica aragonesa!




Comentarios más valorados

Ver de nuevo los comentarios ordenados cronológicamente

Comentarios más valorados en Kaos en la Red
durante la última semana

#7 Reino de Banaña
Pepe Gotera y Otilio [2008-01-28 12:27:20]

Valora el comentario: [5]

De dictador a reyezuelo africano y principe de princesa de 2ª monta tanto...
 
#3
[2008-01-27 13:00:18]

Valora el comentario: [3]

Seguro que al llegar la carta del preso político Jaume D'Urgell a la humilde mansión Real ni han abierto la carta, mirando el remitente ya la echarán al fuego... Pero los que sí que tienen que oírnos son el pueblo, los trabajadores, que, aunque hagan la conocida estrategia de abdicar en nombre del hijo (Felipe) no lo permitiremos, porque muerto o no Juan Carlos, ese será el último rey de España por la Gracia de sus santos cojones... amén.

¡Salud y república camaradas!
 
#2
[2008-01-27 11:04:22]

Valora el comentario: [2]

Mirad la estrategia del Estado: antes de que el rey muera, lo van a jubilar y van a poner al principito en su lugar en una rápida maniobra para que así no surja ninguna discusión sore monarquía o república ahora que está muerto el rey...
 
#1
[2008-01-27 10:21:49]

Valora el comentario: [1]

"Su padre ha sido siempre un hombre comprometido, y por eso los españoles estamos seguros de que su hijo también lo será, cuando llegue su momento. (zapatero dixit)"

y tanto...

Si te interesa conocer cuanto de "comprometido", no te lo pierdas en pdf:

http://www.kaosenlared.net/noticia.php?id_noticia=2776


 
#9
[2008-01-28 21:03:05]

Valora el comentario: [1]

¿Por qué a estos gañanes que no se se les puede hacer ni una caricatura en pleno coito ni hostias?

¡Empezad a trabajar de una puñetera vez, me cagüen vuestra sarnosa estirpe replicante, que os multiplicais como una jodida plaga!

¡Viva la tercera republica! 


 


La inserción de comentarios en esta noticia está desactivada

En internet desde julio de 2001
Col·lectiu Kaos en la Red
C/ Sant Crispí, 182 (08222). Terrassa (Barcelona)
RSS

Contactar